Hoofdmenu

RKHBS dames blijven in de winning-mood met ruime zege op SCM.

Op een snikhete woensdagavond traden de dames van de Heerlerbaan en SCM tegen elkaar in het strijdperk; eerder was deze wedstrijd vastgesteld op Moederdag maar dat gaf aan Maastrichtse kant veel problemen.

Na zeer correct overleg werd besloten om het duel dan maar op woensdag te spelen maar heel erg veel soelaas bood dit de meiden uit Malberg e/o overigens niet; want ook deze avond was het team niet compleet en moesten ze de naden uit de sokken lopen met tien man.

Dit was helaas bepaald niet de eerste keer dat RKHBS dit overkwam want behalve een flinke zege kun je dan als team alleen maar teleurstellen en bovendien speelt de ploeg met 10 man veel behoudender waardoor er vaak geen sprake kan zijn van een leuk duel.

Maar, alle respect voor de dames dat zij op deze woensdag toch vanuit Maastricht naar Heerlen zijn gekomen.

RKHBS mistte de vaste backs, Patricia en Janis ivm studie/stage maar verder was iedereen aan boord en zo konden Erwin en ik na ff puzzelen de volgende dames de kunstwei insturen:

Desiree; Anke, Deniece, Sarah, Patty; Cynthia, Jolanda, Nathalie, Danielle, Uschi en Daniella.

Op de bank zaten in den beginne Suus, Sharon, Ella en ‘ff inspanning na ontspanning” Jessica.

Vanaf het begin nam de thuisclub het initiatief maar door onwaarschijnlijk slordig spel lukte het niet om ook maar een fatsoenlijke aanval op de mat te liggen, waardoor SCM relatief eenvoudig op de been kon blijven.

Maar bij de eerste de beste goede aanval was het dan wel direct raak. De steekbal van Uschi op Danielle was uitstekend, het doorgaan van onze rechtsbuiten eveneens waarna de meegelopen Uschi de voorzet met links simpel kon binnenlopen; een doelpunt uit het boekje.

Helaas bleek dit een witte raaf te zijn in een verder erg matig duel, waarin daarna een mooie verse van het toneelspel “de 10 kleine negertjes” werd opgevoerd.

Eerst viel Anke met buikkrampen uit en daarna ging het goed mis met Nathalie. Net terug van een blessure liep ze in een onschuldig duel een zweepslag op en was dit niet alleen einde wedstrijd maar ook einde seizoen; erg teleurstellend.

Ella en Jessica kwamen als vervangsters het veld in, maar aan het spel veranderde niks. De thuisploeg bleef oppermachtig en Deniece besloot na 29 minuten toch maar een bal terug te spelen op Desiree opdat zij ook haar eerste balcontact mocht proeven…..

In het laatste kwartier werd alleen Danielle nog gevaarlijk met een afstandsknal op de lat en even later met een vlammend schot na een vloeiende aanval via Ella en Uschi; maar gescoord werd er niet meer en dat was toch echt te weinig.

In de pauze werd toch nog eens ff benadrukt dat het weliswaar mooi zomeravond voetbal was, maar dat er toch echt beter gevoetbald moest worden: maak gebruik van de ruimte, houd het spel breed en zorg dat de passing veel en veel secuurder is, dan lopen we over SCM heen. Deze kreten klinken vaak maar hebben op dit niveau nagenoeg zelden effect maar de RKHBS dames zijn een stel hele aparte vogels en soms luisteren deze vinkjes juist wel.

Sharon kwam Patty vervangen waardoor Daniella naar achter ging en iets meer stootkracht voorin kwam.

Met “Papa Sharon” was al afgesproken dat hij vanuit de business seats (het terras dus….) mocht blijven kijken en dat dochterlief heel snel zou scoren. Normaliter geloofd geen mens mijn voorspellingen maar amper twee minuten na de hervatting stuurde Jolanda haar diep en met Mach 1 sprintte ze richting goal om vastberaden af te ronden.

De knuffel met Nicolien was hartverwarmend en volledig verdiend. Met Sharon kwam er duidelijk meer vaart in mede doordat de achterhoede van SCM in het 2e bedrijf besloot om een Bijbels verhaal te gaan uitbeelden; de Splitsing van de Rode Zee door Mozes. Waarschijnlijk aangemoedigd door de krappe achterstand ging een verdediger in de voorhoede spelen waardoor achterin keer op keer een 1 tegen 1 situatie ontstond en dat is vragen om problemen met onze snelle voorwaartsen.

Het regende ( ja dat kan bij 28 graden en zonneschijn…..) opeens kansen:

52e minuut diepe bal op Uschi redding keepster

60e minuut diepe bal op Uschi, panna bij de keepster en bingo 3-0

65e minuut; hard schot Jolanda op de lat, Sharon kan de rebound zelf niet meer in de goal werken maar een duwtje (nou ja, duwtje…..) richting verdediger leid tot een eigen goal; 4-0

Komt de vaste volgers van dit team dit verhaal bekend voor; dat kan kloppen, want het was zegge het ZEVENDE eigen doelpunt dat RKHBS op de topscorerslijst mocht bijschrijven (maar 7 op 42 is bijna 17% en dat is wel extreem bizar)

75e minuut; Danielle Dorenberg stuurt Sharon weer in de diepte en net als een half uurtje eerder was de afronding wederom van hoog niveau en zo  verdubbelde zij haar totale productie van het seizoen.

Hiermee was haar honger – uit betrouwbare bron weet ik dat ze niks te eten krijgt als ze niet scoort….- nog niet gestild want amper drie minuten moest de keepster al haar talenten aanspreken om Sharon van haar derde treffer af te houden

Zo eindigde het zeer eenzijdige maar uiterst sportieve duel in een eclatante 5-0 zege en werd het 35e punt binnen gehaald.

Een top 5 plaats is hiermee verzekerd; maar veel belangrijker; de sfeer was wederom geweldig en dit team heeft gewoon een enorm goed seizoen gedraaid.

Mijn complimenten voor deze groep die mij als leider / grensrechter / coach / verslaggever / manusje van alles het leukste seizoen in tien jaar bij de dames hebben bezorgd!!!!

Tekst Eric Roufs en foto’s Gabriella Loo

 

 

 

 



(Volgend nieuwsbericht) »