Hoofdmenu

Een jonge voetbalster met een gezonde blik op voetbal en het leven. Anouk Hakens (FC Kerkrade-West)

 

 

Pas 19 lentes jong, en toch al een brok voetbalervaring rijk. Een drietal Kerkraadse clubs ‘versleten’, nu op haar plek bij FC Kerkrade-West, de plaats ook waar zij is als zij niet voor haar studie op pad is. Aan het woord komt Anouk Hakens, die hieronder vrijuit en volop  vertelt over haarzelf, haar voetballeven in het verleden, nu en in de toekomst en het belang van voetbal weet te relativeren.

Anouk is dus 19 jaar, geboren en getogen in Kerkrade. Nu woont zij in Tilburg, waar zij sinds september aan de Universiteit Psychologie studeert. Op haar 9e begon zij haar voetballoopbaan, bij Chevremont.

 Inmiddels heeft zij dus al zo’n tien haar voetbal achter de rug. Een terugblik met de vraag naar de hoogtepunten als speelster levert de volgende reactie op: ,,Het zijn vooral kleine dingen die me zijn bijgebleven en die ik als hoogtepunt zie. Zo ben ik één keer speelster van het jaar geworden bij Haanrade. Voor mij een heel speciaal moment. Omdat het geheel onverwacht kwam. Maar natuurlijk zijn er ook “grotere” momenten die ik als hoogtepunten zie. Ik denk dan aan:

  • Sowieso het kampioenschap dat we behaalden met ons C-team bij Haanrade. Het leuke is dat ik op dat moment helemaal nog niet bezig met winnen en dergelijke. Ik vond het gewoon leuk om op zaterdag een beetje achter de bal aan te rennen. Het kwam dan ook zeer onverwachts toen ik hoorde dat we onze ‘kampioenswedstrijd’ gingen spelen. Die dag is me altijd bijgebleven. Als team hebben we toen geknokt om zoveel te scoren dat we ook echt bovenaan stonden.
  • Ook het seizoen van 2015-2016 bij FC Kerkrade-West zie ik als een van de hoogtepunten. Dat seizoen leek het er een hele tijd op dat we kampioen zouden worden en hier hebben we toen als team ook alles voor gedaan. Toen zijn we echt als een hecht team blijven vechten. Jammer genoeg werden toen onze laatste drie inhaalwedstrijden ingepland in vijf dagen. Dit bleek zelfs voor ons iets te veel van het goede. Maar hoewel we toen niet 1e zijn geworden, is dit toch wel één van de mooiste seizoenen voor mij. “

De keerzijde van de mooie herinneringen zijn bij de meesten de dieptepunten. Anouk Hakens  vertelt die eigenlijk nog niet te hebben gehad. ,,Gelukkig ook maar”, voegt zij eraan toe.  En verder: ,,Ik heb wel eens wedstrijden gehad waarvan ik flink baalde of dat ik had gewild dat het anders was gelopen, maar echt zware dieptepunten noem ik dat niet. Ik kan ook, denk ik, van geluk spreken dat ik nog nooit langdurig geblesseerd ben geweest.”  

Bij verder doorvragen blijkt Anouk een multifunctionele speelster. Over haar posities binnen de lijnen: ,,De afgelopen jaren heb ik op vrijwel elke positie wel eens gespeeld, behalve dan als keepster. Zeker in de afgelopen seizoenen is er vaak gekeken naar welke positie nou het beste bij mij past. Op dit moment zijn we uitgekomen bij linkshalf/linksbuiten. Hier sta ik dus het vaakst.”

 Ook de nodige oefenmeesters heeft zij in 10 jaar aan haar ogen voorbij zien trekken. Gevraagd naar een mening over die mannen, komt zij met een uitvoerig relaas: ,,Ik ben begonnen bij VV Chevremont.  Daar heb ik twee seizoenen gevoetbald. Mijn trainers hier waren Kevin Rijsmusen en Mike Janssen. Zij hebben me altijd een kans gegeven om me te laten zien en me te bewijzen, terwijl veel trainers hier anders over dachten, met name omdat ik een meisje ben.  Na een paar seizoenen bij Chevremont ben ik overgestapt naar Haanrade, waar ik in de D1 kwam, met John Hoofs en Patrick de Backer als trainers. In dat team werd ik door hen en ook door de jongens heel goed opgevangen. Toen wij met zijn allen gezamenlijk van de D naar de C gingen, werden Appie Esmeijer, Danny Jonker en Arno Lamers onze trainers. Als ik één trainer zou mogen aanwijzen van wie ik het meeste geleerd heb, dan zou dit Appie zijn.  Appie was weliswaar een strenge trainer, maar hij wist wel precies waar hij het over had. Ik ben van mening dat ons team heel veel aan hem heeft gehad. Dankzij hem heb ik veel vertrouwen gekregen op het veld en durfde ik mezelf ook echt te laten zien.

Toen ik 14 was ben ik naar FC Kerkrade-West gegaan, hier kwam ik in het damesteam terecht. Een hele overstap, zeker als 14-jarige, maar onder andere dankzij de trainers van dat moment –Mark Reijnders en Henk Stam– is dit toen helemaal goed gekomen. Na Mark en Henk is Harry Klein onze trainer geworden. Het eerste seizoen met hem zijn we zelfs bijna kampioen geworden. Sinds vorig seizoen is Mark Reijnders weer onze trainer, dit keer samen met Dave Muyen. Een goed koppel, vind ik, omdat zij beiden intensief bezig zijn met het team. Zij weten allebei waar ze het over hebben. Ook luisteren zij goed naar de meningen binnen de spelersgroep. Naast de trainers bij FCKW heeft ook Kurt van Wesemael –als leider– de afgelopen jaren veel betekend voor het team. Hij is iemand die ervoor zorgt dat het team vaker bij elkaar is en die veel dingen regelt, iets waardoor het teamgevoel altijd erg sterk is. Ook dat vind ik heel belangrijks om te memorenen! “

Dan de vraag waarom zij op enig moment naar FCKW is vertrokken? Anouk: ,,Op mijn 15e verhuisden wij van Chevremont naar Spekholzerheide. Omdat ik vaak met de fiets naar het voetballen ging, was het een verstandigere keuze om het iets dichterbij te zoeken. Wel heb ik toen een hele tijd getwijfeld, omdat ons team bij Haanrade ook heel hecht was en ik niet wist of het wel de juiste keuze zou zijn om weg te gaan. Uiteindelijk ben ik heel blij met mijn keuze. De dames bij FCKW hebben mij meteen heel goed opgevangen en het team is altijd erg gezellig en leuk, zowel op het veld als daarbuiten. Als dat anders zou zijn, dan zou ik zeker niet telkens vanuit Tilburg terug komen om hier tegen het balletje te trappen.””

Elke speler en speelster heeft kwaliteiten en tekortkomingen. De meesten zien héél scherp waar ze in uitblinken. Gevraagd naar minpunten blijkt het nog wel eens wat moeilijker te liggen. Bij Anouk Hakens is dat absoluut niet het geval. Zij: ,,Ik ben iemand die doorzet, ook als het tijdens een wedstrijd eens minder gaat en we bijvoorbeeld achter komen te staan, blijf ik doorgaan. Ook ben ik een voetballer die geluk heeft met d’r snelheid. Ik moet het absoluut niet van mijn techniek hebben, daar ben ik veel te onhandig voor. Mijn snelheid is dus mijn wapen.” En dan verder: ,,Het belangrijkste is trouwens je een hecht team vormt. Vaak zie je dat er verschillende groepjes zijn binnen een spelersgroep en ik denk dat je dit ook wel merkt tijdens de wedstrijden. In een hecht team wil iedereen voor elkaar vechten. De inzet van iedereen is dan ook gelijk.”

 Ook vrouwen kunnen tegenwoordig een aardige cent met voetbal verdienen. En wie zou dat niet willen als de kans wordt geboden. Ook Anouk Hakens heeft er wel eens aan gedacht, maar nu ligt dat anders: ,,Ik heb wel een periode gehad dat ik droomde van een echte prof zijn. Die droom heb ik nu wel weer ver achter me gelaten. Op een bepaald punt ga je er wat realistischer naar kijken en besef je je ook dat sommige dingen niet helemaal haalbaar zijn. Toch kriebelt er wel iets als je naar het voetballen kijkt, zoals naar het Nederlands Elftal afgelopen zomer. Dan denk je toch: “Wat als…”.. Maar ik geniet dus gewoon van het voetballen als hobby en van het plezier dat het me nu nog brengt. Sowieso vind ik het belangrijk dat er afwisseling is tussen serieus bezig zijn en wat ‘flauwekullen’ tussendoor, ook tijdnes trainingen. Het moet wel leuk blijven natuurlijk. Voor iedereen. Wel merk ik, dat nu ik minder train, ik meer waarde hecht aan het serieus doen van oefeningen, puur omdat ik de tijd die ik heb ook goed wil benutten. ”

De laatste voetbalvraag, een prangende in de ogen van velen, die wij haar stellen, luidt “Begrijp jij dat mensen de aandacht voor leeuwinnen tijdens het EK wat overtrokken vonden? Anders gevraagd, vond je niet dat de tekortkomingen wat gemakkelijk terzijde werden geschoven?” Anouk’s antwoord laat aan duidelijkheid niets te wensen over: ,,Ik vind dat veel mensen zich een beetje aanstellen als het gaat over het EK voor de vrouwen. De Leeuwinnen hebben gewoon top gepresteerd. Zeker werden tussendoor fouten gemaakt, maar ze hebben het wel maar mooi geflikt. Waarom zou je dit dan zo kritisch gaan bekijken? Het was leuk voor een maandje en nu hebben we het er alweer een stuk minder over. Er zijn trouwens genoeg andere dingen waar we ons druk over kunnen maken, in plaats van of het terecht is dat de vrouwen zoveel aandacht krijgen.”

 Het leven bestaan niet alleen uit voetbal. Dat geldt ook voor Anouk, die desgevraagd aangeeft dat haar studie op dit moment absoluut prioriteit heeft en dat haar daarnaast veel eraan gelegen is om dingen te doen met vrienden en familie, aangezien zij mensen nu een stuk minder ziet dan voordat zij ging studeren.

Behalve voetbal houdt Anouk ook van de andere sporten. Ook hier blijkt zij een breder actief te zijn. Zij vertelt: ,,Ik vind de meeste sporten erg leuk om te doen. Zo ben ik naast het voetballen ook vaker aan het fitnessen en hardlopen. Op de uni zijn er ook mogelijkheden om soms een ‘cursus’ van een bepaalde sport te doen. Vooral vind ik volleybal en squash erg leuk om eens in de zoveel tijd eens te doen.”

Foto’s®Parkstadactueel/Lucho Carreno

 

 

 

 

 

 

 

 



« (Vorig nieuwsbericht)