Hoofdmenu

30 handen helpen Nepal: Sint Martinusdag

 

Op 9 november, vond op het Sintermeerten college in Heerlen de traditionele Sint Martinus dag plaats. Wij, dertig handen helpen Nepal, mochten hier ‘acte de présence’ geven. Dat deden we natuurlijk héél erg graag. Helemaal toen we ook nog hoorden dat we daarmee 1000 euro konden verdienen voor ons project in Thali. Zeg nu zelf: wat is er nu mooier dan aan leerlingen in Nederland te kunnen vertellen over de levens-, werk- en leeromstandigheden van mensen aan de andere kant van de wereld. Wat voor ons allemaal zó vanzelfsprekend en normaal is, is daar een totaal ander verhaal. Dat betekent dat we overal waar we ons verhaal mogen vertellen deze kans niet onbenut laten. Het is namelijk een mooie gelegenheid om mensen, en zeker onze jeugd en jongeren, bewust te maken van het feit hoe ‘rijk’ we eigenlijk zijn in Nederland. Het moge duidelijk zijn dat we het hier niet per definitie hebben over de materiële rijkdom.

Onze twee pas af gestudeerde onderwijzeressen, Janneke en Noëlle, gooiden zich in de bocht voor deze dag. Waar de ene de hele organisatie voor haar rekening nam, nam de andere de taak op zich om een les te ontwikkelen voor degenen die deze les in de praktijk zouden gaan uitvoeren. Op de valreep hoorden we, nog net op tijd, dat we in drie lokalen tegelijkertijd deze les oftewel ons verhaal mochten gaan vertellen en dat er na elk uur een volgende klas klaarstond. Dat betekende dat we Marieke nog gauw van stal haalden. Zij was meteen bereid om in te springen, net als Danae. Samen met Eefke wisten zij aan de hand van de aangeleverde foto’s en filmpjes de klassen te boeien.

 

 

 

 

 

 

 

 

In de aula stond het cateringteam van Chrisko iedereen op te wachten met hotdogs. In alle vroegte had Marleen een boodschappenwagentje vol met boodschappen gehaald en zo werden op het tweepits kookstelletje in een mum van tijd de worsten warm gemaakt.

Maar niet voordat ze hun kraampje hadden opgebouwd. De welbekende gekleurde Nepal-slingers, in combinatie met de oude, vertrouwde groene tafelkleden zorgden voor een mooie, feestelijk gedekte tafel. En niet alleen de hotdogs, wel of niet in combinatie met zuurkool, vlogen al snel over de toonbank, maar ook de zogenaamde Nepal cadeautjes.

 

 

 

 

 

 

 

 

Iemand kocht van ons een Nepalese sleutelhanger en kwam even later enthousiast teruglopen naar onze kraam om te zeggen dat de sleutelhanger, die hij even van te voren bij ons gekocht had, echt van ‘been’ was. De sleutelhanger bleek vervaardigd van dierlijk bot…..! De man was daar erg blij om, want hij had verwacht dat deze van plastic zou zijn. De man zelf was werkzaam bij Amnesty International. Zij stonden twee kraampjes bij ons vandaan. Net als wij hadden ze allemaal hetzelfde gekleurde T-shirt aan. Hun logo is een brandende kaars met een prikkeldraad er omheen en de daarbij horende tekst op hun T-shirt luidde: “Wij brengen Licht in het donker!” Deze zin sprak ons natuurlijk aan, want is dat niet precies hetgeen dat wij ook willen brengen? Natuurlijk doen wij dat op een hele andere manier dan zij, maar we geloven dat alle goede doelen die op deze Sint Martinus markt vertegenwoordigd waren hetzelfde beogen, namelijk: de lasten verlichten van mensen die het op de een of andere manier zwaar hebben in het leven, handelend in de geest van Sint Martinus, die ons zoveel eeuwen geleden heeft voorgedaan hoe je op christelijke wijze om kunt gaan met je medemens die in nood verkeert. In zijn voetspoor leveren eigenlijk alle betrokken deelnemers op deze markt op de een of andere wijze hulp aan hun naaste medemens. Alleen voelt iedereen zich persoonlijk aangesproken tot een andere doelgroep.

Dit sluit eigenlijk naadloos aan bij de slogan die op het schoolgebouw staat: ”Verleg je grenzen!” en dat is precies wat iedere organisatie moet doen om op weg te kunnen gaan. Ze verleggen niet alleen persoonlijk hun eigen grenzen om het werk te kunnen doen waartoe ze zich geroepen voelen, maar overschrijden ook vaak de eigen landsgrenzen. Het is fijn om vanuit je eigen ervaringen te kunnen putten en deze te mogen delen met anderen. De opbrengst van de verkoop van de hotdogs was voor onze nieuwe Nepal reis en we haalden daarmee ongeveer 196 euro op.

Zo sloten we een volgende activiteit voor Nepal succesvol af en hebben we weer een mooi bedrag voor de middelbare school in Thali binnen weten te halen. Dankzij meneer Gebuys van Sintermeerten college en oud leraar van een aantal Nepalgangers, die ons uitnodigde onze bijdrage te leveren aan deze dag.

En na de nodige opruimwerkzaamheden in de grote hal konden we allemaal dan ook tevreden naar huis vertrekken. Op naar de volgende gezamenlijk activiteit voor dit mooie project: de bouw van een middelbare school in Thali! Meer over dit project, wat we in 2016, 2017 en 2018 gedaan hebben in Nepal en wat we gaan doen in 2019, kun je vinden op de Nepalpagina op onze website www.jeugdkringchrisko.nl

Foto’s en Tekst 30 handen helpen Nepal