Hoofdmenu

RKHBS opnieuw met ruime cijfers voorbij aan VV Keer

 

 

Sinds vier seizoenen zijn RKHBS en VV Keer aan elkaar gekoppeld in de poule, en de laatste twee jaar kwamen daar ook nog eens bekerduels bij, zodat beide ploegen – en coaches – elkaar inmiddels van haver tot gort kennen. Leuk voor RKHBS, minder leuk voor VV Keer dat in de voorgaande acht edities nog nooit had weten te winnen en zelfs maar tot twee doelpunten in alle edities wist te komen. Dan komt RKHBS weer op bezoek en dan weet je als thuisclub in feite al bij voorbaat dat je de bietenbrug opgaat. Toch weet dit sympathieke team zich elke keer weer op te peppen en met sportief voetbal zo goed als mogelijk in het strijdperk te stappen. Vandaag op een frisse novemberochtend was dit niet anders.

 

Bij RKHBS waren er nog altijd zeven afwezigen, maar met een potentiele selectie van 20 is dit nog te doen. Bij de selectie vandaag kon voor het eerst de naam van Nancy Kisters worden toegevoegd. Na haar zeer veelbelovende overstap naar ons was ze maandenlang uitgeschakeld wegens een zwangerschap en de naweeën hiervan.Maar de vrijdag voorafgaande aan de wedstrijd had ze haar eerste stapjes dan toch gezet op het trainingsveld en wie kan trainen, kan ook ballen is ons motto. Het zou tot de pauze duren eer ze haar kunsten mocht gaan vertonen.Demi begon mede door een uitstekende trainingsinzet in de basis geflankeerd door de twee TGV’s op de flanken; Danielle en Faye. De insteek vooraf door coach Erwin uitgesproken was duidelijk; fel beginnen vanaf het begin en hiermee de tegenstander snel laten merken dat er niks te halen viel.

Met deze instelling begon RKHBS dan ook aan het duel en het was al na drie minuten raak toen Faye kon profiteren van geklungel in de Keer defensie en van dichtbij kon binnen schuiven.Wat hierna volgde was in feite een masterclass voetballen met een groot hiaat; er werd niet gescoord. Faye had een uitstekende warming-up gedaan de avond ervoor in de vorm van 11 km wandelen tijdens de dropping (net als Uschi, Jessica en Demi) en dartelde met alle gemak keer op keer langs de arme rechterverdediger; Danielle en Jessica deden dit op rechts met evenzo veel gemak maar telkens kwam de afsluitende pass niet aan of werd niet op waarde geschat door Demi of door de in haar rug spelende Suus. Kwam de bal dan op de “16” dan had Sammiejj tweemaal het vizier niet juist afgesteld. Zo was het eenrichtingsverkeer maar zolang de 0-2 niet valt weet je maar nooit hoe die ene koe die beroemde  haas vangt.

Rond de 22e minuut was er dan plotseling wel sprake van een score gelijk aan het spelbeeld; de 0-2 begon op links waar Faye tussen drie tegenstanders uitstekend het overzicht behield en de bal naar het midden kon spelen waar Suus verlengde op Uschi. Deze had nu een vrij veld voor haar en besloot maar eens hard uit te halen; de keeper kreeg de bal niet vast en Danielle was er als een kippetje bij om de rebound in te tikken. Amper bekomen van deze schrik was het een minuut later alweer prijs toen de keeper een voorzet van Faye niet kon vasthouden en nu frommelde Danielle de bal in twee keer alsnog binnen.

De eindstand van het bekerduel was nu al na amper 25 minuten bereikt en de vraag was nu alleen nog hoeveel keer RKHBS nog zou gaan scoren. Voor de rust teisterde een hard afstandsschot van Suus nog de lat en waren er nog diverse klutssituaties maar tot een doelpunt leidden deze situaties helaas niet. In de rust werd de licht geblesseerde Sammiejj vervangen door Ella en ook Suus moest haar plaats even afstaan, want daar was het officiële debuut voor RKHBS van Nancy.

Een speelster die in het verleden op hoog niveau heeft gespeeld maar dit was voor ondergetekende alleen maar van horen en zeggen want in actie had ik Nancy zelf nog niet gezien. Maar alle voorspellingen en verwachtingen werden direct ingelost door haar. Soepel bewoog ze over het veld, speelde zich lekker vrij, de passes waren goed en nog veel belangrijker; ze straalde van kop tot teen dat ze weer op het veld mocht staan.Een plezier dat ook bij de andere nieuwkomer van dit seizoen; Faye heel duidelijk zichtbaar is en dit is echt leuk om te zien. Dat Nancy naar eigen zeggen slechts op 70 % of zoiets kan spelen is heel logisch na een inactiviteit van meer dan anderhalf jaar maar toch fleurde ze haar debuut op met een hele knappe goal. Na 59 minuten viel een afgeslagen corner voor haar voeten en ze joeg de bal vanaf een meter of 20 over de kansloze keepster heen. Gejuicht wordt er door iedereen bij elk doelpunt maar nu was iedereen extra blij voor deze buitengewoon sympathieke meid.

RKHBS bleef zo rustig op zoek naar meer doelpunten want het fort achterin met Deniece, Uschi en Vivianne in de rug gedekt door Imke liet nog geen mini-muisje door waardoor Imke in het hele duel werkelijk niet een redding hoefde te verrichten. Na 75 minuten dacht Danielle, wat Nancy kan, kan ik ook en ook zij ramde bal vanaf een meter of 20 hoog in de touwen. Nancy op haar beurt vond dat zij deze goal weer moest beantwoorden en zo tikte ze amper drie minuten later een voorzet van Deniece bij de eerste paal binnen voor de 0-6. Bijna had ze nog het doelpunt van het jaar gemaakt door een voorzet van rechts achter haar standbeen binnen te tikken, maar helaas raakte ze de bal niet vol. Toch had het nog 0-7 moeten worden. Maar de slalom van Faye langs vier tegenstanders werd pas tot een halt gebracht binnen de beruchte lijnen middels een overduidelijke overtreding maar de scheidsrechter van dienst dacht dat hij de Duitse taal ook goed onder de knie had en noemde deze actie een “Schwalbe” . Ach ja, de beweegredenen van een scheidsrechter zijn soms in een heel erg duister gebied verstopt….

Zo bleef het bij 0-6 en kan RKHBS naar boven blijven kijken; want de strijd om de koppositie beloofd dit jaar ongemeen spannend te worden. Maar dat RKHBS,  indien compleet en goed geconcentreerd een geduchte kandidaat is, is inmiddels wel duidelijk geworden. Dames, goed gevoetbald en een meer dan verdiende zege.

PS een enorm compliment aan onze vaste schare supporters die de reis naar Cadier en Keer hadden gemaakt en ook aan de geblesseerden Sharon en Nicolien die hun pasgeboren spruit Lowis aan de selectie kwamen tonen.

ArchiefFoto®Parkstadactueel/Lucho Carreno