Hoofdmenu

KVC Oranje onderuit tegen vechtmachine RKHBS

Als je heel lang ongeslagen (koploper) bent in het voetbal, weet je één ding zeker. De eerste nederlaag komt steeds dichterbij. Tegen RKHBS was het zover voor KVC Oranje, de tot zondag trotse en ongeslagen koploper in 4B. Thuisclub RKHBS toonde zich een ware vechtmachine die op basis van een enorme inzet en een flinke portie fysieke kracht aan het langste eind wist te trekken, met 4-1. Een geflatteerde uitslag, dat wel, maar daar maalde aan de Heerlerbaan na afloop natuurlijk niemand om. Eerder dit seizoen overigens, in de heenwedstrijd, won KVC Oranje met 2-1. Toen had men in Bleijerheide niet over meeval te klagen.

De eerste echte kans in de wedstrijd was voor de gasten uit Bleijerheide, KVC Oranje. Martijn Sangen kopte na een hoekschop vanaf rechts van Jordi Schmitz bij de eerste paal net naast de veste van thuisclubgoalie Toine Diederen. Even later was het aan de andere kant raak. Onzorgvuldig verdedigen aan gastenzijde maakte mogelijk dat Mick Mijnes, schuin links voor het doel staande, in kansrijke positie kwam. Zijn schuiver verdween in de rechter benedenhoek. Doelman Lars van der Weide had het nakijken: 0-1.

Gedurende de eerste pakweg tien minuten van de wedstrijd was RKHBS de sterkere en meer dreigende ploeg, maar gaandeweg greep KVC Oranje meer en meer het initiatief. Allengs werd ook duidelijk dat de gasten uit Bleijerheide deze middag over meer voetballend vermogen beschikten dan thuisclub RKHBS van trainer Mike Bisschops. Na een kwartier gebeurde dan ook wat in de lijn der verwachting lag. KVC Oranje produceerde de gelijkmaker. Joey Niesters nam op rechts een vrije trap, Chris Frauenrath, voorbij de tweede paal staande kopte de bal vanaf de achterlijn over doelman Toine Diederen terug en Martijn Sangen kon het speeltuig tegen de netten werken: 1-1.

KVC Oranje leek het goede spoor te hebben gevonden. Het spel oogde goed en er kwam voldoende kansen om toe te slaan. Een vrije trap van Martijn Sangen eindigde op de lat, Niels Lanckohr stuitte van dichtbij op Toine Diederen, Ruud Vanhauten en Bas de Langen zagen hun inzet net naast de veste van die keeper gaan. De bal wilde er niet in, mede door toedoen van Toine Diederen dus, die trouwens ook nog ternauwernood een inzet van zijn teammaat Jasper Berger uit de rechter benedenhoek wist te tikken. Zo kon het gebeuren dat RKHBS, dat zelf in het tweede bedrijf van de eerste helft niet of nauwelijks meer gevaarlijk wist te worden, bij de rust nog steeds uitzicht had op een goed resultaat.

Na de hervatting gingen de bezoekers van trainer Paul van Putten verder op de manier waarop zij de eerste helft hadden afgesloten, met goed en verzorgd combinatievoetbal. Dat leverde na pakweg tien minuten een dot van een kans op, zij het dat die in dit geval niet echt voortkwam uit een combinatie, maar op basis van duelkracht, snelheid en sportiviteit. Mitchel Flecken, kwam als winnaar tevoorschijn uit een kopduel, waarbij hij de bal met zijn hoofd de diepte instuurde. Niels Lanckohr ontworstelde zich, de zestien inlopend, aan verdediger Tom Romeyn van RKHBS. Romeyn hing om zijn nek, maar Lanckohr rook een dot van een kans en worstelde zich los, in een situatie waar menigeen ter aarde zou zijn gestort. Was hij gevallen, dan had scheidsrechter Frank Halmans waarschijnlijk niet anders gekund dan naar de stip te wijzen en een rode kaart te trekken. Maar dat was dus niet nodig, omdat Niels Lanckohr zich los wist te werken en vervolgens hard uithaalde. Sportiviteit werd in dit geval niet beloond. De bal kwam via de binnenkant van de paal terug het veld in, tot opluchting van Toine Diederen en zijn ploeggenoten.

Als je zelf de trekker niet overhaalt en nalaat het duel in het slot te gooien, weet je dat je gevaar loopt in de problemen te komen. KVC Oranje verzuimde dus te scoren en liet RKHBS daarmee in leven, ondanks het feit dat de ploeg van Mick Mijnes niet meer echt aan goed voetbal toekwam. Wel was er bij de rood-witten sprake van een tomeloze inzet en werd er, vanaf het begin van de wedstrijd overigens, gestreden op het scherp van de snede. Op en misschien wel soms over het randje, maar er mocht veel deze dag. De inzet en overlevingsdrang van de thuisclub werd uiteindelijk beloond, toen Yarin Meessen van dichtbij en compleet vrij ‘plompverloren’ de 2-1 kon binnen koppen. De KVC-defensie stond erbij en keer ernaar. Weer vijf minuten later ging Mick Mijnes in een duel met KVC-keeper Lars van der Weide in de zestien tegen de vlakte. Scheidsrechter Frank Halmans bedacht zich even en wees toen naar de stip. Penalty dus. Na die beslissing ontstond er links en rechts tot wat commotie over en weer, met een terechte korte afkoelingsperiode tot gevolg. Nadat de gemoederen waren bedaard, schoot Yarin Meessen de pingel beheerst tegen de touwen achter Van der Weide: 3-1.

De wedstrijd was daarmee gelopen, maar niet voordat Yarin Meessen met ‘het puntje op de i’ kwam, daarmee een glaszuivere hattrick producerend. Vanaf zo’n 40 meter haalde hij uit. De bal verdween over en achter een verbouwereerde Lars van der Weide in het doel: 4-1. Een doelpunt van uitzonderlijke schoonheid, ook al deed het bij de bezoekers uiteraard pijn aan de ogen.
Op deze zondag won de strijdlust van vechtmachine RKHBS van het betere voetballend vermogen van KVC Oranje, zij het met geflatteerde cijfers. Eerder dit seizoen overigens, in de heenwedstrijd, won KVC Oranje met 2-1. Toen had men in Bleijerheide niet over meeval te klagen. KVC Oranje blijft nog steeds met ruime voorsprong aan kop en hoeft zich gezien het vertoonde veldspel niet onnodig zorgen te maken. RKHBS deed goede zaken richting deelname aan de nacompetitie.

Wat beide teams in ieder geval gemeen hebben? Komend weekend kunnen zij zich met overgave in het Carnavalsleven storten.

Foto’s:©Parkstad Actueel, meer foto’s klik hier.