Hoofdmenu

Beste vriendinnen, maar ook onverminderd kritisch op elkaar

Landgraaf Door een overtuigende 4-0 thuisoverwinning op hekkensluiter Klaverblad/HHC uit Horn ontsteeg de dameshoofdmacht van VC Landgraaf gisteravond de degradatiezone in de derde divisie volleybal.      

Monday, Monday, So good to me, de bekende song van The Mamas & The Papas, lijkt welhaast geschreven voor Joke Koolen, Fenna Kooy, Nicolle Uebachs en  Caroline Van der Eijk. Terwijl de papa’s thuis op de kroost letten, ontspannen de boezemvriendinnen zich met een stevige pot volleybal om daarna in de kantine lekker te socializen met hun leeftijdsgenoten, met wie ze ook buiten het veld al laren lief en leed delen. Het is ook geen toeval dat de sportieve prestaties op maandag duidelijk beter zijn, want op maandag is het team altijd het meest compleet. In het weekend hebben de meervoudige moeders vaak andere sociaal maatschappelijke verplichtingen. 

VCL-icoon Fenna van Kooij, Fysiotherapie en manuele therapie Nieuwenhagen, woonachtig in Heerlen stond in 2019 aan de wieg stond van het vriendinnenteam. Volleybalvereniging VC Sittardia (VCS) kon dat seizoen geen damesteam meer op de been brengen. Fenna Kooy en Nicolle Ubachs uit Kerkrade schoten hun boezemvriendinnen Joke Koolen en Caroline Van der Eijk van VC Sittardia te hulp. De oudgedienden vroegen en kregen van volleybalbond Nevobo toestemming om zowel voor VCL als VCS te volleyballen. 

Het combinatieteam speelde eerst onder de licentie van VC Sittardia en vanaf 2020 toen de kantine in sporthal Kleesj in Sittard werd gesloten onder de licentie van VCL. In het afsluitende jaar in Sittard (VSC heeft geen senioren volleybal meer werd het team kampioen in de tweede klasse. In Landgraaf ging de vriendinnen in een team van meerdere oudgedienden, aangevuld met enkele jeugdige talenten door als VCL-dames 2. In de coronajaren werd het team twee keer eerste in de eerste klasse. Promotie was toen niet mogelijk. 

Voor dit seizoen was promotie wél mogelijk. Op verzoek en in het belang van VC Landgraaf -de club wil jeugdige talenten in de regio een zo hoog mogelijk volleybalpodium bieden – werd VCL 2 de nieuwe VCL-dameshoofdmacht in de derde divisie. Daar vormen de voormalige divisiespeelsters Joke Koolen, Fenna Kooy, Nicolle Uebachs en Caroline Van der Eijk met Petri Monsweije de korsetstangen waaraan jeugdige speelsters zich kunnen optrekken. 

Grote leider 

Oud eredivisie speelster Petri Monsewije verzorgt ook de enige training. Als die al plaats vindt, want als er op de bij de speelsters favoriete maandagavond wordt gespeeld vervalt die enige training. Coach annex spelverdeelster Joke Koolen is de Grote Leider van het team. Ze kan het spel lezen. En kent ook als geen andere de gevoelstemperatuur binnen het team. “Dit seizoen wilde het tot december minder vlotten. In de derde divisie willen veel tegenstanders vanwege de langer reisafstand niet op maandagavond spelen. We hebben ook een sociaal wisselbeleid. Het opleiden en door ontwikkelen van talenten heeft prioriteit. Alle speelsters krijgen bij ons ongeacht status evenveel speeltijd”, duidt Joke Koolen. “Maar degradatie of PD was nooit een thema bij ons. We trainen niet of nauwelijks en hebben mogelijk mede daardoor dit seizoen op het hogere niveau relatief veel blessures. Maar we zijn overtuigd dat als weer een beetje compleet zijn we meer dan voldoende kwaliteit in het team hebben om ons in deze klasse te handhaven.” 

Maar toch: Kunnen hechte vriendinnen die ook buiten het veld al decennia lief en leed met elkaar delen nog wél kritisch zijn op elkaar? “Tuurlijk! Het is een achterhaald cliché dat vrouwen daar niet tegen kunnen. Wij zijn allemaal persoonlijkheden met een eigen uitgesproken karakter. Maar we kunnen sportieve kritiek prima scheiden van hoe we elkaar als mens waarderen en respecteren. We zijn niet alleen heel kritisch op onze eigen prestaties maar ook op die van elkaar. We zeggen elkaar echt ongezouten de waarheid.” 

Vriendinnen kunnen lezen en schrijven met elkaar 

In het veld kunnen de vriendinnen lezen en schrijven met elkaar. “Met passer-loper Caroline Teney-van der Eijk speel ik bijvoorbeeld al vijftien jaar samen. We hebben aan een halve blik van elkaar voldoende om te weten waar we aan toe zijn de stand van zaken is. Zowel in het spel als in humeur.  Ook daarin is Joke Koolen met haar energie, humor en no nonsens benadering binnen en buiten de lijnen een gouden kracht voor de vereniging. 

Volleyballen; zit bij Joke Koolen in het DNA. Moeder Karin (“een geboren Petit”) volleybalde in de hoogtijdagen in het internationale topteam van het Heerlense van Van Houten. Joke’s volleybalpad liep van Horn, Peelpush, VC Landgraaf naar het Belgische Eysden. Na de eerste nationale volgde een seizoen op topniveau bij Lummen in de eredivisie. Lummen leek ook het eindstation voor de spelverdeelster. Aan het einde van het seizoen was ze zwanger van haar tweede dochter. Daarbij had de inwoonster van Oirsbeek ook nog twee intensieve banen in de wijkverpleging en ambulante gezondheidszorg. 

Twee weken na de bevalling van haar derde kindje speelde Joke alweer al weer anderhalve set   

Teamgenoten haalden Joke Koolen over voor een doorstart. Herman IJzerman, gewezen trainer van Ergo/VCS, wreef zich medio september 2011 in de ogen toen hij plotsklaps spelverdeelster Joke Koolen op de training zag verschijnen. Dat vrouwen een ander psychologisch DNA bezitten dan mannen was de gedragswetenschapper bekend. Zoals ook het achterhaalde cliché dat mannen het sterke geslacht vormen. Maar toch! Amper veertien dagen eerder was Joke Koolen bevallen van Julie, een prachtige dochter. Haar derde kindje in drie jaar tijd. IJzerman: “Ik dacht: ik laat haar een half uurtje rustig beginnen. Maar tot mijn stomme verbazing ging Joke meteen volle bak. Ik moest haar werkelijk afremmen. Een week later speelde ze al anderhalve set. Echt ongelooflijk!” 

Met Joke Koolen realiseerde VCS daarna voor het eerst in de geschiedenis promotie naar de eerste divisie. Anno heden en twaalf jaar later is Joke Koolen (41) nog steeds de beste spelverdeelster in de derde divisie. Teamgenoten en clubmensen komen dan ook superlatieven tekort. Joke Koolen: een vrouw, drie levens. Ze schuift de credit door naar haar levenspartner Guido Hensen. “Ik kon en kan mijn sport beoefenen omdat Guido het mogelijk maakt. Een voordeel is ook dat onze sportseizoenen op elkaar aansluiten. Guido doet windsurfen en mountainbike. Als zijn seizoen erop zit, begint het volleyballen.

 

”Fenna Kooy (links) Joke Koolen (tweede van links) en Nicole Uebachs (rechts) en  Caroline Teney-van der Eijk (tweede van rechts in het laatste kampioensteam van VC Sittardia in 2019)  Fotocredit: Torena.