Limburgse Armeniërs vinden elkaar in geloof en traditie
Fotocredit: Bisdom Roermond
De enige Armeense kerk in Limburg verbindt gelovigen uit de hele Euregio
Half januari wordt jaarlijks de Week van Gebed voor de Eenheid van Christenen gehouden. In 2026 zijn de teksten geschreven door christenen uit Armenië. Dat is extra bijzonder voor de Armeense gemeenschap in Maastricht, waar zich de enige Armeense kerk van Limburg – en zelfs van de hele Euregio – bevindt. Gelovigen komen er samen uit Nederland, België en Duitsland.
Eén kerk voor de hele regio
Op zondagochtend is de Armeense kerk Surp Karapet (Heilige Voorloper) in Maastricht aanvankelijk nog rustig. Pas gaandeweg stroomt de kerk vol. “Dat is altijd zo,” vertelt bestuursvoorzitter Levon Sarkis. “We beginnen met een kleine groep en uiteindelijk zit de kerk vol.”
De Armeense parochie vestigde zich in 1993 in Maastricht. Na jaren in andere kerken te hebben gevierd, houden de gelovigen sinds 2013 hun diensten in de voormalige parochiekerk Christus’ Hemelvaart in Pottenberg, die nu Armeens-orthodox is ingericht.
Zingen, wierook en eeuwenoude rituelen
De liturgie is levendig en duurt bijna twee uur. Alles wordt gezongen, in het Armeens. De priester, diakens en acolieten bewegen voortdurend door de kerk, begeleid door wierook, belletjes en processies. Hoewel de viering tot de orthodoxe traditie behoort, herkennen katholieke bezoekers veel gebeden en onderdelen.
Voor wie het Armeens niet beheerst, zijn er boekjes met een Nederlandse vertaling. “Het is de bedoeling dat iedereen meezingt,” zegt Armand Karaoglan, “maar dat lukt niet iedereen meteen.”
Een van de oudste christelijke kerken
De Armeense Kerk is een van de oudste christelijke kerken ter wereld. “Het christendom werd al in het jaar 301 staatsgodsdienst in Armenië,” vertelt Gregori Martikyan, die elke zondag uit Aken komt om als acoliet te dienen. “Dat geloof zit diep in onze identiteit. Zelfs het Sovjetverbod op religie kon dat niet uitwissen.”
Door oorlogen en vervolging raakten veel Armeniërs verspreid over de wereld. Van de genocide tijdens de Eerste Wereldoorlog tot recente conflicten in Nagorno-Karabach: migratie werd voor velen noodzaak. “Wat ons bindt, is ons geloof,” zegt Martikyan. “Waar een Armeense kerk staat, vind je Armeniërs.”
De kerk als tweede thuis
Voor de gemeenschap in Maastricht is de kerk meer dan een gebedshuis. “Het is ons tweede huis, ons tweede Armenië,” zegt Karaoglan. Armeniërs wonen wereldwijd verspreid, maar delen dezelfde taal, cultuur en geloof.
Bijzonder is ook de band met Maastricht zelf. Toen de gemeenschap hoorde dat Sint Servaas, de eerste bisschop van Maastricht, uit Armenië afkomstig was, zochten ze contact met de Sint-Servaasparochie. Die band groeide uit tot wederzijdse betrokkenheid, onder meer tijdens de Heiligdomsvaart en met de plaatsing van een Armeense kruissteen bij de basiliek.
Jong en oud samen
Kinderen gaan tijdens de dienst naar de zondagschool en oefenen na afloop Armeense gezangen, afgewisseld met Nederlandse liedjes. “We willen onze cultuur doorgeven,” zegt Martikyan, “maar ook integreren in het land waar we wonen.”
Zo blijft de Armeense kerk in Maastricht een levendige plek waar eeuwenoude tradities en het leven in Limburg samenkomen.
About The Author
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.