Hoofdmenu

Ongeslagen reeks KVC Oranje eindigt in Eijsden

 

De wedstrijd tussen laagvlieger Eijsden en KVC Oranje, voor het duel derde op de ranglijst van 3A, is geëindigd in een 2-0 zege voor de thuisclub. ,,Had net zo goed andersom kunnen zijn”, aldus betrokkenen aan beide zijden na afloop. Maar dat, zo is dat in voetbal nu eenmaal, telt niet. SVME lijkt door de zege definitief afstand te hebben genomen van de onderste plekken op de ranglijst, KVC Oranje staat na negen ongeslagen duels weer met beide benen op de grond.

Het voorgerecht

Elke wedstrijd weer levert spanning op in de hoofden van de acteurs. Dat is nu natuurlijk niet anders. Naarmate het duel naderbij komt neemt de spanning toe. In dit geval geeft de reis naar SVME meer dan genoeg tijd en gelegenheid om het adrenalinegehalte in de lichamen op te hogen. Vanuit Bleijerheide, Parkstad dus, gaat het via Heerlen richting het hoogste punt van de heenreis, Hulsberg. Dan volgt de afdaling richting de Maasvallei. Aan de linker kant heb je uitzicht op Valkenburg, recht kijk je naar de prachtige heuvels waar je Ulestraten kunt vermoeden. Als het licht is dan toch, nu schemert het al behoorlijk. Het volgende ijkpunt is de nieuwe groene long van Maastricht, die je onderdoor achter je laat. Dan een plek, rechts, waar je liever niet wilt zijn, om vervolgens links en rechts een mooie groene vlakte voor je ogen getoverd te zien. Het doel van de heenreis wordt bereikt. Sportpark Ir. Mirland, thuishaven van SVME. Even verderop ligt de accommodatie van buurman vv Eijsden. Daar speelt de club waar Niels Cremers, scheidsrechter vanavond, aan verbonden is. De ontvangst is prima, zoals altijd verzorgd door onder meer de immer vriendelijke voorzitter Roger Ritzen. Ook hij zal in spanning verkeren, is het niet voor de wedstrijd, dan toch voor de komende gemeenteraadsverkiezingen.

De wedstrijd

Niels Cremers zet de wedstrijd met het eerste fluitsignaal in gang. Het veld is hard en hobbelig. ,,Viel absoluut niet op voetballen”, aldus KVC-trainer Paul van Putten na afloop. Zijn opponent aan SVME-zijde Kevin Nowacki valt hem bij. De toestand van de mat leidt er in ieder geval toe dat SVME en KVC Oranje een strijd lijken te voeren wie het beste een lange hengst naar voren kan geven, in de hoop dat een balletje een keer goed valt. In de eerste helft gebeurt dat amper. SVME komt niet verder dan een pegel van grote afstand, die een eenvoudige vangbal van doelman Lars van der Weide van de bezoekers oplevert. Aan de andere kant gaan twee inzetten van Chris Frauenrath (hoog) over de veste van SVME-goalie Sebastien Adonso Georges Seabra da Silva.

Direct na de hervatting is dan zover, een balt valt goed, voor de voeten van Timo Wangko. Hij haalt met zijn rechter uit en de bal verdwijnt in de rechter benedenhoek, langs de tevergeefs duikende Lars van der Weide: 1-0. Niet veel later is het 2-0, opnieuw door een afstandspegel, nu vanaf de andere kant en eindigend in de tegenoverliggende benedenhoek.

KVC Oranje  wil iets recht zetten, maar blijkt daartoe deze avond niet in staat. Als je niet beter zou weten, zou je kunnen denken dat de ploeg een snipperdag heeft genomen. Verder dan een kopbal van Martijn Sangen (over) komt oranje-wit van Paul van Putten niet. SVME, blij met de voorsprong, houdt de groen-witte gelederen goed gesloten. Zo gaat het met onverminderd veel lange halen richting het eindsignaal van Niels Cremers. De ongeslagen reeks van KVC Oranje is ten einde. Dat ligt niet aan de scheidsrechter. En ook niet aan de vandaag prima debuterende verzorger Xavier Gordijn, die overigens nauwelijks in actie hoeft te komen.

Na afloop wordt in de kantine en de bestuurskamer de gebruikelijke nababbel in gang gezet. Als ook dat weer achter de rug is, de één kijkt gezien de uitslag wat vriendelijker dan de ander, gaat het voor KVC Oranje weer richting Parkstad. Voor alle betrokkenen en aanwezigen is de tijd aangebroken deze avond in gedachten nog een keer de revue te laten passeren. Verlies en winst liggen, zo is maar weer eens gebleken, dicht bij elkaar.

ArchiefFoto®Parkstad Actueel/Lucho Carreno