Hoofdmenu

30 Handen helpen Nepal 2022 – Dag 4

Gisteravond voor het slapen gaan hebben we Daniels dikke teen grondig geïnspecteerd, aangezien die erg rood en ontstoken is. Een van de afwasteiltjes, die Vivian de avond ervoor gekocht had, kwam nu goed van pas als voetenbadje en zo kon hij even later in de Badedas. Vlak daarna zocht iedereen zijn bed op. Net zoals voorgaande nacht regende het ook nu de hele nacht pijpenstelen en daar zijn we blij mee.

Razu, de gids, vertelde ons dat het normaal gesproken tijdens een moesson gedurende de hele dag regent, maar dat het nu sinds anderhalve week omgekeerd is. Het is daardoor overdag droog en pas rond 16.00 uur ’s middags begint het te regenen en blijft dit de hele nacht doorgaan. Voor ons zit dus zelfs het weer mee. In de nacht schrokken sommigen van ons wakker van een zwerfhondengevecht, terwijl anderen werden gewekt doordat er steeds een bel werd geluid in een nabijgelegen tempeltje. En toch… ondanks alle vreemde geluiden slapen we als rozen.

Vanochtend zetten we ons eerste been nog niet buiten de deur of Teun kwam naar ons toe gestapt en zei: “Ik heb een mededeling! Ik ben de eerste met diarree!” Wij ontnuchterden dat gelijk en vroegen: “Betekent dat, dat je moet rennen voor de wc en je geen windje kunt laten zonder een natte broek te hebben?” Waarop hij antwoordde: “Dat weet ik nog niet!” Nou, dat betekent dat hij geen diarree heeft, maar gewoon aan de dunne is. Gelijk was het thema dan ook van tafel. Zijn muggenbulten nemen ondertussen in aantal toe, maar de zwelling ervan neemt gelukkig af.

Rond de klok van 9 stapten we weer met z’n allen in één bus. Razu en Chitra hadden twee krukjes geregeld zodat de twee personen, die normaal op de schoot of op de motor zitten, gewoon op een krukje konden plaatsnemen in het middenpad. Tijdens het rijden ontstond een geanimeerd gesprek over het Nepalese rijbewijs. In Nepal is dit heel anders geregeld dan in Nederland. Als iemand wil leren rijden, mag hij les nemen bij iedereen die hij wil, inclusief bij zichzelf!

Als ze denken dat ze goed genoeg rijden, volgt een papieren test en daarna een praktische test. De laatste test is echter niet zoals bij ons een test in het verkeer, maar vindt plaats op een afgelegen plek waar vooral de speciale verrichtingen worden getoetst: het achteruit rijden, de hellingproef, het rijden van rondjes en ga zo maar door. Als je slaagt voor zowel de papieren als de praktische test, krijg je voor 2000 roepie, oftewel 16 euro, een rijbewijs en mag je gaan rijden in het verkeer. Vroeger was het daarnaast mogelijk om voor 20000 roepie, oftewel 160 euro, een rijbewijs te kopen. Dat deden mensen voornamelijk als ze hun test niet behaalden. Jullie kunnen je wel voorstellen dat wij meteen even bij Chitra checkten of hij zijn rijbewijs behaald of gekocht had!

Hij verzekerde ons dat hij in één keer geslaagd was. Razu voegde daarna toe dat het echte autorijden in Nepal niet geleerd kan worden, omdat dit vooral superveel ‘concentration en patience’ vraagt en dat geloven we graag! Hoewel sommigen van ons wel de uitdaging zouden willen aangaan, zouden de meesten er niet eens aan willen denken om in dit verkeer te rijden! Voor ons blijft het namelijk een mirakel dat hier zo weinig ongelukken in het verkeer plaatsvinden.

Jullie vragen je inmiddels natuurlijk af waarom we zoveel tijd hadden om te kletsen in de bus. Dat was zo, omdat we naar Bhaktapur gingen, een van de voormalig koningssteden van Nepal. Bhaktapur ligt, net als Kathmandu en Patan, de andere koningssteden, in de vallei. Bhaktapur staat bekend om zijn houtbewerkers en het pottenbakken. We zijn hier al een keer geweest en vonden het toen al een superleuk stadje. Vandaag was het druk in dit stadje en Razu vertelde ons dat dit in heel Nepal zo zou zijn. Vandaag was namelijk de dag dat de vrouwen in Nepal vasten en bidden voor ofwel een goede echtgenoot ofwel voor geluk en voorspoed voor hun gezinnen.

De vrouwen dragen daarbij rood, geel en groen en gaan naar de tempel om offers te brengen. Op de pleinen voor de tempels gonsde het dan ook van het geklets en het gelach, dat kwam vanuit de lange rijen vrouwen, van alle leeftijden.

Voor meer lezen klik op deze link.