Hoofdmenu

Vrouwen FC Hoensbroek streven naar middenmootpositie

 

Diana Rikkert: ,,Plezier is ook belangrijk”

 

De competitie is nog relatief pril. Zo’n tweederde van het seizoen ligt nog vóór ons. Er valt dan ook nog niet al te veel te zeggen over de stand op het einde van de rit, volgend jaar in mei zo ongeveer. Toch vliegen links en rechts al de nodige bespiegelingen door de kantines van de diverse verenigingen, over hetgeen er tot nu toe is gebeurd, c.q. hetgeen er in de rest van het seizoen te verwachten is. In dit artikel praten we met Diana Rikkert, hoofdtrainer van de vrouwen 1 van FC Hoensbroek.

 

Diana Rikkert vertelt ons desgevraagd dat zijn sinds 1990 bij de blauw-witten van FC Hoensbroek komt. Zelf speelde zij destijds nog voor de vrouwen van Mariarade, de club die inmiddels ter ziele is gegaan. Over haar ervaringen bij haar intrede bij FC Hoensbroek en het vervolg zegt zij: ,,Ik voelde me eigenlijk al gelijk thuis binnen deze club. Ik denk dat FC Hoensbroek zich onderscheidt van andere clubs door de aandacht die er voor de jeugd is. Al moet ik zeggen dat het ook een tijdje anders is geweest. Maar sinds er is gekozen is voor een andere route, is, denk ik,kenmerkend voor deze club dat de jeugd hier een echte kans krijgt. Daarnaast vindt deze club ook het dames/meisjes-voetbal belangrijk. Los daarvan, iedereen is welkom bij FC Hoensbroek.”

FC Hoensbroek promoveerde afgelopen zomer naar de vierde klasse. Het is dus een nieuwkomer op dat niveau. De doelstelling voor de voetbaljaargang 2018-2019 is dan ook bescheiden. Diana Rikkert: ,, De doelstelling is om na het kampioenschap van vorig jaar in de 4e klasse te blijven. Dat op zich zal lastig genoeg zijn. Er zitten namelijk nogal wat goed spelende teams bij. Maar als onze speelsters gaan beseffen dat ze zelf ook goed kunnen voetballen, dan komt het wel goed. Ja, aan het zelfvertrouwen ontbreekt het nog wel eens. Maar ik weet zeker dat het ons gaat lukken. Maar wat vooral voorop moet staan, is gezelligheid!”

Selecties in de voetballerij ondergaan de nodige veranderingen. Dat is ieder jaar aan de orde, bij de mannen, maar ook bij de vrouwen. Bij FC Hoensbroek blijkt dat deze voetbaljaargang nogal mee te vallen. De hoofdtrainer: ,, Ten opzichte van vorig seizoen hebben we nagenoeg dezelfde speelsters. Er zijn twee dames gestopt en één dame heeft vlak voor de bekerwedstrijden besloten om alsnog naar een andere club te gaan. Op dit moment hebben we 17 dames. Ik denk dat de groep qua sterkte op ongeveer hetzelfde niveau is als vorig seizoen.”

Tot nu toe valt op dat de resultaten van FC Hoensbroek aan de nodige schommelingen onderhevig zijn. Diana Rikkert beaamt dat. Over de redenen die er zoal aan ten grondslag liggen, geeft zij het volgende te kennen: ,, De voorbereiding, de bekerwedstrijden en de eerste competitieduels zijn inderdaad een beetje wisselend verlopen. Aangezien we maar een kleine selectie hebben is het vaak lastig om op zondag met genoeg dames op het veld te staan. Van de 17 dames die we nu hebben zijn er regelmatig diverse geblesseerd en als er dan weer ene fit was, dan was een andere weer geblesseerd. Het is dus een beetje roeien met de riemen die we hebben. Gelukkig hebben we een meisjesteam onder-17, waarvan geregeld speelsters bij ons mee kunnen doen.”

Nogal wat blessureleed blijkt dus ten grondslag te liggen aan de magere resultaten tot nu toe. Laten we eens een blik werpen op de uitslagen en de tegenstanders. Diana Rikkert kan dat als geen ander beoordelen, al heeft ook zij zo haar voorbehoud, getuige: ,,We hebben nog niet alle teams gezien. Dus hoe sterk sommige tegenstanders zijn kan ik nog niet echt goed beoordelen. Het zijn voor ons natuurlijk ook allemaal nieuwe teams. Maar ik kan qua voetbal wel zeggen dat Amstenrade naar mijn mening zeker voor de titel zal gaan. Zij speelden heel goed voetbal. Ik denk daarnaast dat veel teams aan elkaar gewaagd zijn en dat dus iedereen van iedereen zou kunnen winnen. Maar nogmaals dat is een gevoel. Ik heb veel teams namelijk nog niet zien spelen. Ik hoop dat wij zelf ergens in de middenmoot gaan eindigen en ik denk dat we dat ook zeker moeten kunnen. We hebben nu drie wedstrijden gespeeld, waarvan we er eentje gewonnen hebben. We zijn geen enkele keer echt weggespeeld en verliezen met nogal wat pech, met uitzondering dan van de wedstrijd tegen Amstenrade. De wedstrijden tegen DBSV en RKSVB gingen maar net verloren. Tegen RKSVB stonden we zelfs met 2-0 voor en werd er uiteindelijk met 3-2 verloren. De enige wedstrijd waarbij we echt geen kans maakten was de wedstrijd tegen Amstenrade. Maar dat team zie ik dan ook, als gezegd, als grote titelkandidaat.”

Gememoreerd is al dat Diana Rikkert in haar team, al of niet gedwongen, gebruik maakt van de jeugdige talenten die FC Hoensbroek als club rijk is. De vraag is of er structureel doorstroming heeft plaatsgevonden van jeugd, of dat het meer om incidenten gaat. En of er grote talenten tussen zitten. De trainer laat er haar licht over schijnen: ,, Er is één meisje dit seizoen doorgeschoven naar de dames. Het gaat om Seray Tubee. Zij deed vorig seizoen ook al regelmatig met ons mee. Daarnaast gaan er geregeld meisjes uit het meisjesteam met ons mee. Dat is ook alleen maar goed, vind ik. Of er grote talenten bij zijn? Tja wat zijn grote talenten? Ze kunnen allemaal een leuk balletje trappen, maar er is niet echt iemand die er met kop en schouders bovenuit steekt. Ze spelen goed als een team. Dat blijkt ook wel. Ze doen niet voor niets al jaren mee bovenin en zijn al een paar keer kampioen geworden. Het is dan ook leuk om te zien dat ze allemaal goed mee doen als ze met ons meegaan. Dat belooft veel goeds voor de toekomst van de vrouwen van FC Hoensbroek.”

Tenslotte rijst de vraag of Diana Rikkert als trainer nog eens hogerop wil. FC Hoensbroek, zo blijkt, hoeft zich niet echt zorgen te maken een trainer te verliezen, want, zo zegt zij: ,, Als trainer heb ik zelf niet echt ambities. We hebben een leuk team en samen met Marion Drinhuyzen proberen we er dit seizoen weer iets van te maken. Wat dat laatste inhoudt? Uiteindelijk maakt het niet zoveel uit waar we eindigen als we er maar plezier in blijven houden en we met elkaar er leuk en gezellig seizoen van maken.”

 

Foto’s®Parkstadactueel/Lucho Carreno