Een man aan het front schrijft zijn geliefde, hij walgt van het leger en droomt van haar begerenswaardige lichaam. Hij omschrijft de eenzaamheid en de verpletterende verveling. De jonge dokter Antonio Lobo Antunes is de hoofdpersoon, wiens brieven in 2005 werden uitgegeven. Ze werden geschreven tijdens de koloniale oorlog in Angola, begin jaren zeventig. De regisseur laat ze voorlezen, meestal door een vrouw, in prachtig Portugees, en wisselt dit af met kleine gespeelde scènes met Miguel Nunes als de jonge schrijver Antonio.
De film houdt zich niet bezig met het politieke aspect van de oorlog en kennis van de voorgeschiedenis van Angola is niet vereist. De brieven zijn vóór alles liefdesbrieven, zo mooi dat ieder ze zou willen ontvangen: teder en gevoelig. De brieven waren nooit bedoeld om gepubliceerd te worden; toch heeft de ontvanger daartoe toestemming gegeven, ná haar overlijden. (K.H.)
