“I just wanna fight.” Wet Leg liet Pinkpop even alles vergeten
Wet Leg opent de show met een indrukwekkend rookgordijn op Pinkpop. Foto: Lidia Carreno / Parkstad Actueel.
Frontvrouw Rhian Teasdale kwam op met een dik rookgordijn waardoor alleen zij zichtbaar was. De andere bandleden zag je nauwelijks en pas aan het einde van een aantal nummers kreeg je ook de rest van de band goed te zien. Ze begon met het nummer “Catch These Fists” en kwam op met twee sterke armen boven haar hoofd. Iets wat ze iedere keer herhaalt tijdens het performen van het nummer. Sterk en slim gebrand van ze.
Teasdale is boos, seksueel, rebels en een plaatje om te zien. Totale puurheid en artistieke vrijheid straalt ze uit. Soms vind ik haar stem iets te zacht, maar het heeft ook iets aantrekkelijks in combinatie met haar vuur en provocerende gedrag en uiterlijk on stage.
Haar teksten zijn sarcastisch, rebels en funny. Het veld doet mee en haar energie verspreidt zich over het publiek. Even is het niet meer warm en vergeet je alles. Dat is altijd erg tof als een artiest dat kan.
Dus. Een keigoede live-artiest. Dat is wat ze laat zien. Haar aanwezigheid gaat aan niemand voorbij.
Tijdens de eerste drie nummers mochten we haar fotograferen. Dat deed ze ook super. Ik weet niet of daar van tevoren over is nagedacht door iemand met een goed oog, maar voor fotografen was het totally lens-candy en een cadeautje. Perfecte portretten. Erg sterk. 
Haar energie was aanstekelijk en aantrekkelijk. Dat, in combinatie met haar grappige en cynische teksten, maakt het gewoon herkenbaar. 
Wet Leg bewees op Pinkpop dat een goede liveshow niet alleen draait om muziek, maar ook om uitstraling, karakter en energie. En daar ontbrak het absoluut niet aan.
Tekst en foto’s: Lidia Carreno Photography
About The Author
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.