Op 29 augustus worden landelijke excuses aangeboden aan jongeren en oud-jongeren die leed hebben meegemaakt binnen de gesloten jeugdhulp.
Het gaat om jongeren en alle oud-jongeren die verbleven in gesloten jeugdzorginstellingen, op ZIKOS-afdelingen of in een justitiële jeugdinstelling met een civiele plaatsing.
De afgelopen jaren is steeds duidelijker geworden dat niet iedereen daar de zorg en bescherming kreeg die nodig was. Veel jongeren kwamen terecht in een onveilige omgeving. Zij kregen te maken met een hard leefklimaat en maatregelen die diepe sporen hebben achtergelaten.
Voor veel oud-jongeren is dit geen afgesloten hoofdstuk. De ervaringen van toen hebben nog steeds invloed op hun dagelijks leven.
De excuses worden aangeboden door het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport, het ministerie van Justitie en Veiligheid, de Vereniging van Nederlandse Gemeenten en Jeugdzorg Nederland.
Dat deze partijen samen verantwoordelijkheid nemen, is belangrijk. Voor jongeren en oud-jongeren betekent dit eindelijk erkenning voor wat zij hebben meegemaakt.
Maar excuses alleen zijn niet genoeg. Herstel vraagt om meer dan woorden. Jongeren en oud-jongeren hebben behoefte aan steun, erkenning, lotgenotencontact en hulp bij de gevolgen die zij nog steeds ervaren.
Daarom wordt gewerkt aan een meerjarig hersteltraject. Voor de periode 2026 tot en met 2030 is hiervoor 12 miljoen euro beschikbaar.
Tijdens de excuusbijeenkomst wordt een eerste plan voor dit hersteltraject gepresenteerd. Daarbij wordt onder meer gedacht aan lotgenotencontact, erkenningsdagen bij voormalige gesloten jeugdzorginstellingen en hersteldagen voor jongeren, oud-jongeren en hun naasten.
Ook wordt gekeken naar een centraal punt waar jongeren en oud-jongeren terechtkunnen voor ondersteuning, advies en hulp bij problemen in het dagelijks leven.
Voor veel oud-jongeren kan dit onderwerp veel losmaken. Verdriet, boosheid, opluchting of twijfel kunnen allemaal naar boven komen. Dat is begrijpelijk.
Veel van hen waren nog kind toen zij in een gesloten instelling of jeugdgevangenis terechtkwamen. Soms ging het niet om een strafrechtelijke plaatsing, maar om een civiele plaatsing. Zij hadden bescherming en zorg nodig, maar kwamen terecht in een omgeving die niet altijd veilig was.
Daarom is het belangrijk dat hun verhalen serieus worden genomen. Niet alleen landelijk, maar ook lokaal. Ook in onze regio kunnen mensen zijn die als kind of jongere in zo’n systeem hebben gezeten.
De excuses op 29 augustus zijn een belangrijke stap. Ze geven erkenning aan leed dat te lang ongezien bleef.
Maar echte erkenning begint pas als er daarna ook geluisterd, geholpen en hersteld wordt.
Fotocredit: Adobe Stock
About The Author
