Door Peter Trompetter
Hun liefdesverhaal begon in 1956 in het paviljoen in Valkenburg. Op de muziek van dansorkest The Ritmic Band begon hun levenslange relatie. Bruno viel als een blok voor Fieny en ook zij zag haar danspartner wel zitten. Hij had een charmante blik, een knap, getint uiterlijk en pikzwart haar. „En dan die parelwitte tanden”, zegt Fieny met een zucht.
Bij nadere kennismaking bleek dat haar danspartner de zoon was van Italiaanse ouders en in Heerlerheide woonde. Het begin van hun relatie verliep echter niet naar wens en beiden namen afscheid van elkaar. Maar het lot bracht hen zes weken later opnieuw samen.
Toevallig was Bruno ook naar dancing Apollo gekomen. Tot grote verbazing van Fieny stond hij daar plotseling oog in oog met haar. Even later stonden ze samen op de dansvloer en wakkerde de liefdesvlam opnieuw aan.
Na een relatie van vier jaar volgde op 2 augustus 1961 het wettelijk huwelijk. Op 19 augustus van dat jaar vond de kerkelijke inzegening plaats. Een jaar later werd dochter Monique geboren en in 1969 maakte zoon Renato het gezin compleet. Inmiddels zijn ze de trotse grootouders van drie kleinkinderen en twee achterkleinkinderen.
Werken en voetballen
Bruno Lombardini was tijdens zijn werkzame leven bankwerker bij de Oranje-Nassau III en de Julia. Na de sluiting van de mijnen vond hij werk bij Laura Revisie in Eygelshoven. In zijn vrije tijd voetbalde Bruno bij Groene Ster in Heerlen, waar hij op de rechtsbuitenpositie speelde.
Maar op zaterdagavond verruilde Bruno zijn voetbalschoenen voor zijn dansschoenen om samen met Fieny te gaan dansen. Dansen was zijn lust en zijn leven. Fieny werkte als kantinemedewerkster.
Vakantie aan het Gardameer
De zomervakanties werden steevast gevierd aan het Gardameer in Italië. Soms werd uitgeweken naar het Balatonmeer in Hongarije. Samen genoten ze van het reizen, maar vooral van de tijd die ze als gezin met elkaar doorbrachten.
Wat is het geheim van een huwelijk dat 65 jaar standhoudt? „Geven en nemen”, zeggen Bruno en Fieny. En het geheim van hun hoge leeftijd? „Sporten en actief blijven.” Maar uiteindelijk draait voor hen alles om het gezin. „Wij leven voor ons gezin. Dat is alles voor ons.”
Bijzondere herinnering
Fieny bewaart ook een bijzondere herinnering aan haar jeugd. Kort na de bevrijding in 1945 was zij de oogappel van de Amerikaanse soldaat James Crisco. Ze weet nog goed hoe hij haar twee handjes vol kauwgom en snoepjes gaf.
„Hij wilde me meenemen naar Amerika, maar mijn moeder zei uiteraard: geen denken aan”, vertelt Fieny lachend. „Dat zag ze natuurlijk helemaal niet zitten.”
Een klein moment uit haar jeugd, maar een herinnering die Fieny na al die jaren nog altijd met een glimlach vertelt.
About The Author
