Wat nieuw is dit jaar, is dat we met de kippen op stok gaan en blij zijn als we in bed liggen. Het zijn toch enerverende dagen en ons zenuwstelsel wordt ernstig beproefd qua zintuiglijke prikkels. Het geclaxoneer en getuut van de auto’s, wat ooit verboden werd, is er nu weer als vanouds en dat maakt dat je oren overuren draaien. Dan hebben we nog niet gesproken over allerhande geur- en smaaksensaties, die hier gevraagd en ongevraagd je neusgaten binnendringen, en alles wat onze ogen waarnemen, denk alleen maar aan de mooie kleuren.

Nepal is echt een kleurrijk land met vriendelijke, kleurrijke mensen die allerhartelijkst zijn en waar je zo contact mee hebt. Al met al zijn het allemaal onvergetelijke indrukken, die in je ziel gegrift worden. Doordat we op tijd in bed liggen vormt het opstaan ook geen probleem. Vanochtend begonnen we met een check hoe het met Ineke ging, want die was gistermiddag in Baktapur niet goed geworden. Ze had daar tijdens onze zang-oefensessie een heerlijk koud detox drankje van de menukaart gekozen en dat kwam haar een uur later duur te staan. Ze was erg misselijk.

De detox deed goed zijn werk, grapten we eerst nog. Maar het plezier ging snel voorbij, doordat ze aan het overgeven ging en niet meer op kon houden. Ze was blij dat ze na de terugrit meteen onder de wol kon kruipen en we hoopten allemaal het beste en dat het inderdaad de combi van mint en gember was die haar zo parten speelde. Fleur, die hetzelfde drankje had genomen had nergens last van, maar dat zegt natuurlijk niet alles, soms kan iets gewoon verkeerd vallen bij de een of de ander. Op hoop van zegen keken we hoe ze er vandaag aan toe was en meteen bij binnenkomst hoorde Vivian dat ze koorts had en gingen de alarmbellen rinkelen. Gezien haar voorgeschiedenis en het feit dat we in de bus allemaal opgehokt zitten, besloten we om op corona te testen en bijna meteen verschenen er twee streepjes op het schermpje. Hoewel het aan de ene kant een opluchting was, omdat we nu wisten wat er aan de hand was, betekende het aan de andere kant ook dat we verdere stappen moesten nemen en we iedereen die daarnaast nog meer corona gerelateerde klachten had, moesten testen en toen kwam Mark ook als positief uit de bus. Beiden gingen meteen in quarantaine en we hopen dat ze er weer gauw uit zijn.

Toen we vanochtend beneden kwamen, zagen we in het midden van het grasveld een meneer zitten. Het had wederom de hele nacht geregend, dus het gras moest kletsnat zijn. Dit leek hem niet te deren. In opperste concentratie zat hij namelijk het onkruid uit het gras te plukken! Net als zoveel andere werkjes in Nepal, is het verticuteren van gras hier echte handenarbeid

Voor meer lezen klik op deze link.