Even de tijd genoten om na te denken over de beleving in het Theater. Het is voor mij een eer om dit verslag te schrijven omdat Nico Ploum mijn eerste baas was. Ik noemde hem ook baas, zoals dat in 1973 hoorde. Ook toen ik hem later bij een foto opdracht voor de krant ontmoette zei “dag meneer Ploum”.
Door PeterTrompetter
Sfeervol eerbetoon Nico 111 in een bijna uitverkocht Theater Kerkrade
Op een paar stoelen na was Theater Kerkrade zondagmiddag bijna uitverkocht: er waren maar liefst 660 betalende bezoekers bij de voorstelling Nico 111 – Kirchröadsjer Sjpetsiejalieteet, een ode aan Nico Ploum.
Het blijft ongelooflijk hoeveel liedjes en gedichten Nico Ploum heeft geschreven — veel te veel om op te noemen. Samen met de Stichting Behoud Limburgs Erfgoed werd zijn 111e geboortejaar groots gevierd. De middag begon met de nieuwe ouverture Nico 111 van Hardy Mertens, gespeeld door de Koninklijke Harmonie St. Philomena Chevremont. Zij begeleidden ook de solisten Kim Savelsberg, Kirsten Dortants, Joost Meijs, Jean Noël en Roy Jorissen. Marc Hermans praatte het geheel aan elkaar met mooie verhalen en oude opnames van Nico zelf, en stadsdichter Maurice Hinzen droeg gedichten voor.
Al snel sloeg de vonk over in de zaal. Bij bekende nummers zoals Kirchröatsjer Meëdsjer, Ja, die mokkel en natuurlijk de Jarde Marsj pakten wildvreemde mensen elkaar in de arm en begonnen spontaan mee te zingen en te schunkelen. Jong en oud zat door elkaar, zelfs mensen die nog nooit van Nico Ploum hadden gehoord. Een jongedame van 25 jaar zei het heel mooi: “Wat een meeslepende muziek en de sfeer in de zaal, ongelooflijk meneer!”
Angelica Ploum, de dochter van Nico, was supertrots en wist ook te vertellen dat haar pa dat ook beslist was geweest.
Het eerbetoon aan de legendarische Nico Ploum was helemaal geslaagd. En voor degene die er niet bij waren: jullie hebben echt iets moois gemist!
Met de hoed in de hand
Zelf heb ik Nico van dichtbij mogen meemaken, toen ik als werknemer bij zijn bedrijf werkte. Eén herinnering staat mij nog altijd helder voor de geest. Ik zei eens tegen hem: “Baas, u bent wel supervriendelijk.” Nico keek me aan en antwoordde: “Peter, met de hoed in de hand kom je door het hele land. Onthou dit goed.” Die wijze les ben ik nooit meer vergeten. Het was een uitspraak die precies bij hem paste.
Deze bijzondere middag wordt georganiseerd i.s.m. met de Stg. Behoud Limburgs Erfgoed.
Heb Nico Ploum vastgelegd in mijn 250 pagina dikke Kijk-en leesboek Weet Je, Kerkrade
About The Author
